زیباترین ترانه ها وتصنیف ها در دستگاه همایون

خواننده:بدیع‌زاده

شاعر:رهی معیری

آهنگساز:بدیع‌زاده

دستگاه:دستگاه همایون                                نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92)

شـــد خـــزان گلشـن آشنـــایـی          بـاز هـم آتـش بــه‌جــان زد جـــدایی
عمر من ای‌گل ، طی شد بهر تو          وز تو ندیدم جز بدعهدی و بی‌وفایی
                                   ....................
                 
بـا تـو وفـا کــردم          تــا بـه‌تنـم جـان بـود
                 
عشق و وفـاداری         بــا تـو چه دارد سـود
                                   ....................
آفـت خـــرمـــن مـِهـــر و وفـایـی         نـــوگــل گلشــن جــــور و جفــایــی
                                   
از دل سنگت آه
دلـــم از غــــم خــونیـــن اســت          روش  بـخـتــــــم  ایـــــــن  اســـــت
ازجام غم مستم          دشمن می‌پرستم          تــــــا هـستــــم

                         
تو و مست از می به چمن
                 
چون گل ، خندان از مستی برگریة من
با دگــران درگلشـن نوشی مـی         مـــن ز فـراغـت نـالـه کنــم تـا کـی؟

تـو و نـی چـون نـالـه کشیـدن‌ها         مـــن و گـل چـــون جــامــه دریدن‌ها
                             
ز رقیبان خواری دیدن‌ها
دلـــــم از غـــــم خــــون‌کــــردی         چــــــه بـگــــویــــم چـــــون‌ کـــردی
                                   
دردم افزون‌کردی

بــــرو ای از مـِهـــر و وفـــا عـاری         بــــــــرو  ای عــــــاری  ز وفـــــــاداری
                       
که شکستی چون زُلفت عهدِ مرا

دریـــــــغ و درد  از عــمـــــــــرم          کـــه در وفــــــایــت شــــد طــــــی

ستــــم بـــه یــــاران تــــا چنــــد         جـفــــــا بــــه عـاشــق تــــا کــــــی

                     
نمی‌کنی ای‌گل         یک دم یادم
                     
که همچو اشک         از چشمت افتادم
                     
تـا ها ها که ـه می بی هی هی تو بود
                           
اه‌ه‌ز غ‌ه‌ه‌م         خوهوهون دل من
                                     
آه از دل تو

       
گرچه زمحنت خوارم‌کردی         با غم و حسرت یارم‌کردی
                                   
مِهر تو دارم باز
                   
بکن ای‌گل با من        { هرچه توانی ناز }2
                             
کزعشقت می‌سوزم باز

 

 

خواننده:حسین قوامی

شاعر:سایه

آهنگساز:همایون خرم

دستگاه:دستگاه همایون

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92)

 

شبـی کـه آواز نـی تــو شنیـدم          چــو آهـوی تشنـه پـی تـو دویـدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم         نشـانـه‌ای از نــی و نغمـه نـدیـدم
               
توای پــری کجایی؟         که رخ نمی‌نمایی
               
از آن بهشت پنهـان         دری نمی‌گشایی
                                   ....................                                     
مـن همه جــا ، پی تـو گشته‌ام          از مــه و مهــر ، نشـان گــرفتـه‌ام
بـــوی تــــو را ، ز گـل شنیـده‌ام          دامـــن  گـــل  ، از  آن  گــرفتـه‌ام
               
توای پــری کجایی؟         که رخ نمی‌نمایی
               
از آن بهشت پنهـان         دری نمی‌گشایی
                                   ....................                                  
دل مــن ، سـرگشتــة تــوسـت          نفســـم   ،   آغشتـــة تـــوســت
بـه بـاغ رؤیـاهـا ، چـوگلت بـویـم          در آب و آئینـه ، چـو مـهــت جـویم
                               
توای پــری کجایی؟
در این شب یلدا ، ز پی‌ات پـویم          بـه خواب و بیداری ، سخنت گویم
                               
توای پــری کجایی؟
                                   ....................                                   
مــه و ستـاره درد مـن می‌داننـد          که همچـو من پـی تـو سرگردانند
شبـی کنــار چشمـه پیـدا شــو          میـان اشـک مـن چــو گـل وا شــو
               
توای پــری کجایی؟         که رخ نمی‌نمایی
               
از آن بهشت پنهـان         دری نمی‌گشایی

 

 

 

خواننده:مرضیه

شاعر:معینی‌کرمانشاهی

آهنگساز:همایون خرم

دستگاه:دستگاه همایون

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92) 


ساغرم شکست ای ساقی      رفته‌ام زدست ای ساقی
               
درمیان توفان


برموج غم نشسته منم         در زورق شکسته منم          ای ناخـدای عالم
 
تـا نـام من رقـم زده ‌شد         یکباره مهـرغم زده‌شد          بر سرنوشت آدم
               
ساغرم شکست ای ساقی      رفته‌ام زدست ای ساقی


                                            ....................                                                     
تـو تشنـه‌کامـم کُشتـی           در سـراب نـاکامیهـا            ای بلای نـافـرجامیها
نـبــرده لـب بــــرجـامــی      می‌کشم به‌دوش ازحسرت      بارهستی و بدنامیها

                       …………………                                  
{حکایت از چه‌کنم؟ شکایت از که‌کنم؟
                 
که خود به دست خود آتش بردل خون شدة نگران زده‌ام}2
                                           
....................                                                                                  

برموج غم نشسته منم         در زورق شکسته منم          ای ناخـدای عالم
تـا نـام من رقـم زده ‌شد         یکباره مهـرغم زده‌شد          بر سرنوشت آدم
تـو تشنـه‌کامـم کُشتـی           در سـراب نـاکامیهـا            ای بلای نـافـرجامیها
نـبــرده لـب بــــرجـامــی      می‌کشم به‌دوش ازحسرت      بارهستی و بدنامیها
                                               

 

 

 

اشک من هویدا شد ، دیده ام چو دریا شد                نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92)

در میان اشک من ، سایه تو پیدا شد

موج آتشی از غم ، زان میانه برپا شد

اشک من هویدا شد ، دیده ام چو دریا شد

*

تو برفتی وفا نکرده ، نگهی سوی ما نکرده

نکند ای امید جانم ، که نیایی خدا نکرده

به یاری ِ شکستگان چرا نیایی ؟

چه بی وفا ، چه بی وفا ، چه بی وفایی

به یاری شکستگان چرا نیایی؟

چه بی وفا ، چه بی وفا ، چه بی وفایی

*

اشک من هویدا شد ، دیده ام چو دریا شد

در میان اشک من ، سایه تو پیدا شد

موج آتشی از غم ، زان میانه بر پا شد

*

تو که گفتی اگر به آتشم کِشی ، و گر ز غصه ام کُشی ، تو را رها نمی کنم من !

نکُشته ام تو را ز غم ، نه آتشت به جان زدم ، چه می کِشی ز من تو دامن ؟

*

اشک من هویدا شد ، دیده ام چو دریا شد

در میان اشک من ، سایه تو پیدا شد ...

*

چرا بَرَم نمانده رفتی ؟به سوز غم نشانده رفتی ، به سوز غم نشانده رفتی

*

تو که گفتی اگر به آتشم کشی ، وگر ز غصه ام کُشی ، تو را رها نمی کنم من !

نکُشته ام تو را ز غم ، نه آتشت به جان زدم ، چه می کشی ز من تو دامن ؟

*اشک من هویدا شد ، دیده ام چو دریا شد

 

 

 

شمع و گل و پروانه          

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92)

 

شمع و گل و پروانه          یارم می و پیمانه                بنشسته ام در شادی                                در بزم من پروانه

می خنده زد بر جامم               دنیا بود بر کامم

             

  برده بهار ای ساقی                            از دل قرار ای ساقی

زان باده آتش گون            جامی بیار ای ساقی             می خنده زد بر جامم                              دنیا بود بر کامم

 

گرچه به لب خاموشم                     چون جام می در جوشم

هم رفته دل از دستم             هم رفته از سر هوشم            رقص گل و پروانه بین              در گل رخ جانانه بین

افسانه خوان مرغ چمن                با نغمه مستانه بین                بزم چمن زیبا شد               تا چشن گل بر پا شد

 

رقصی نشاط افزا کن             گیتی نشاط افزا شد          چون رود زبوی گلها                به چمن زدل شکیبم

 

تو از آن رخ فریبا            چه دهی دیگر فریبم

مرو از کنار من              که تویی بهار من

 

شمع و گل و پروانه و بلبل همه جمعند                                    ای دوست بیا رحم به تنهایی ما کن

رقص گل و پروانه بین             در گل رخ جانانه بین                 افسانه خوان مرغ چمن                      با نغمه مستانه بین

 

 

شمع و گل و پروانه              یارم می و پیمانه               بنشسته ام در شادی                   در بزم من پروانه

 

می خنده زد بر جامم

دنیا بود بر کامم

 

 

 

قسم به دل‌های خستة خسته دلان
دستگاه همایون

 

خواننده :مرضیه

شاعر :تورج نگهبان

آهنگساز :همایون خرم

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92) 


 
قسم به دل‌های خستة خسته دلان          قسم به قلب شکستة خسته دلان
                               
به آه برلب نشستة خسته دلان
   
کـه مــن در ایـن سینــه          جـزغمی آشنـا          به دل هم‌زبان ندارم
   
از او جــــدا مــــانــــده‌ام          در ایــن رهگـذر          ز یــارم نشان ندارم
                                           
 
ببیــــن بـــــه شـــام بـــی‌ستـــاره‌ام          نکــرده چــاره‌ام ، نگـاه چـاره‌ســازی
 
نـخــــوانــــده بــــا نـــوای خستـــه‌ام          نــی شکستــه‌ام ، نــوای دلنـــوازی
                                           
نــوای دلنـوازی
                                           ....................
   
ز حســرتم آه بـی‌ثـمــــر          بــرلب تــا کـی          یـــــــارب تــــا کــی
   
به خلوتم شام بی‌سحر          یـــارب تــا کـی          امشـــب تــــا کــی
                                           ....................
شنیــــده‌ای تــــــرانــــــة حــزینـــــم          بـــــه نیمــــه‌شـــب کلـام آتشینـــم
ز حســرتم آه بـی‌ثـمــــر          بــرلب تــا کـی          یـــــــارب تــــا کــی
             

چــه‌کنـم ، چــه‌کنـم  ......  چــه‌کنـم ، چــه‌کنـم
ببیـــن بـــــه شـــام بـــی‌ستـــاره‌ام          نکــرده چــاره‌ام ، نگـاه چـاره‌ســازی
نـخـــوانــــده بــــا نـــوای خستـــه‌ام          نــی شکستــه‌ام ، نــوای دلنـــوازی
       
  نــوای دلنـوازی


 

یه دل اینجا یه دل اونجا
(یه روزی رفتم که رفتم رو واست خونده بودم) خواننده: مرضیه

شاعر: جهانبخش پازوکی

آهنگساز: جهانبخش پازوکی

دستگاه همایون

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92)

یه  روزی  رفتم که رفتم          رو   واست    خونده    بودم
اون    زمونم    به    خدا          تو   کار   دل   مونده    بودم)الف
یه  دل  اینجا یه دل اونجا          اشک حسرت توی چشمام
من    عزیزم    راه   دوره          دل    من     سنگ    صبوره
زندگی اینجوری خواسته          سرنوشتا     جور     واجوره
(دلم آروم نداره)۲
تا   میگم   غصه    نخور          دست   به   زاری   می ذاره
من   عزیزم    راه    دوره          دل    من     سنگ    صبوره
زندگی اینجوری خواسته          سرنوشتا     جور     واجوره
         
گرچه ازجمله عزیزان خودم جدا می شم
         
باز میرم به سوی او اگر نرم  فنا می شم
یه  دل  اینجا یه دل اونجا          اشک حسرت توی چشمام
دل    تا    بیتاب   نشده          اشکا سیلاب نشده (خدا حافظ)۲
وقتی    دل    بد    میاره          گریه  حاصل   نداره  (خدا حافظ)۲

یه دل اینجا  یه دل اونجا


 

 

باد صبا بر گل گذر کن  
شعر :محمد تقی ملک الشعرای بهار
آهنگ :جهاگیر مراد
خواننده:شجریان
تنظیم :جواد معروفی
دستگاه: همایون

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92) 

 

با صبا بر گل گذر کن گل گذر کن گل گذر کن
از حال گل ما را خبر کن نازنین ما را خبر کن
با مدعی کمتر بنشین نازنین! ای مه جبین
بیچاره عاشق ناله تاکی ناله تا کی
یا دل مده یا ترک سر کن ترک سر کن
شد خونفشان چشم تر من
پر خون دل شد ساغر من
ای یار عزیز 1مطبوع و عزیز
در فصل بهار با ما مستیز!
آخر گذشت آب از سر من ببین چشم تر من
گل چاک غم بر پیرهن زد پیرهن زد پیرهن زد
از غیرت آتش در چمن زد در چمن زد در چمن زد
بلبل چو من شد در چمن دستانسرا بهر وطن
دیدی که ظالم تیشه اش را آخر به پای خویشتن زد
شد خونفشان چشم تر من
پر خون دل شد ساغر من
ای یار عزیز 1مطبوع و عزیز
در فصل بهار با ما مستیز!
آخر گذشت آب از سر من ببین چشم تر من

 

 

خواننده  :مرضیه

شاعر:   معینی‌کرمانشاهی

آهنگساز:  علی تجویدی

دستگاه    :آواز شوشتری

نویسنده: سجاد امینی (شهریور 92)

 

 

از برت دامن‌کشان ، رفتم ای نامهربان      از من آزرده‌دل ، کی دگر بینی نشان
                                       
رفتم که رفتم ، رفتم که رفتم
                                          ....................                                             
                             
ازمن دیوانه بگذر      بگذرای جانانه بگذر
                    
هرچه بودی هرکه بودم       بی‌خبر رفتم که رفتم ، رفتم ‌که رفتم


                                          ....................                                   
                   
شمع بزم دیگران شو       جام دست این و آن شو

/ 0 نظر / 422 بازدید